ಹಸಿರಲ್ಲಿ ನಾನುಂಟು ನೀನುಂಟು ಜೀವನವುಂಟು. ಬದುಕಿಗೆ ಆಸರೆ ಇಲ್ಲುಂಟು. ಸಮತೋಲಿತ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಹಿತವುಂಟು. 
ಶಿವನ ಸಮುದ್ರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹಸಿರಿನ ಹೊದಿಕೆ. ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹರಿಸಿದಾಗ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ. ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿತಾಯಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಸುಖ-ದುಃಖ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆಯೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಹತ್ತಿಯ ಉಂಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಮೋಡವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿವೆಯ ಎನ್ನುವ ಸಂಶಯ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ...! 
ದೂರದಿಂದಲೇ ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುವ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆಯಂತಹ ಜಲಧಾರೆ. ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೋಡಬೇಕು ಅನಿಸುವ ರುದ್ರ ರಮಣೀಯತೆ. ಎದುರಿಗೇ ನನ್ನದೊಂದು ಕುಟೀರ ಇರಬಾರದೇ ಎನ್ನುವ ಒಳ ಮನಸ್ಸು..! ಧೋ ಎಂದು ಕಾವೇರಿ ಮಾತೆ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಮಂಜಿನ ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿ. ಆ ನೀರ ಹನಿಗಳ ನಡುವಿಂದ ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿ ಹಾಯ್ದು ಬಂದಾಗ ಮೂಡುವ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು. 
ಜೊತೆಗೆ ಬಾರದ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಬಣ್ಣದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಿಚಿಪಿಚಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ಸುಳಿದಾಡುವ ಪ್ರಣಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು...! ಹ್ನೂ..!! ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಅಬ್ಬಾ..! ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟು ಅಚ್ಚರಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದೆಯೋ, ತಿಳಿದವರಾರು..?! ಅನ್ನೋ ಕುತೂಹಲ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಇದೆ ರೀತಿ ಮಳೆಯಾಗಿ, ನಾಡಿನ ನದಿಗಳು ಭರ್ತಿಯಾಗಲಿ. ಉಣ್ಣುವ ಅನ್ನಕ್ಕೆ, ನೋಡುವ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಂತಸ ನೀಡಲಿ ಎಂಬುದೇ ಸಕಲ ಜೀವ ರಾಶಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಲಿ... ಅಲ್ಲವೇ...!?
ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಜಿನುಗುತ್ತಿದೆ ಒಲವ ಧಾರೆ...!
ಊಟಿಯ ಒಂದು ಪರ್ವತ. ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಹಾಗೆ ಇದ್ದು ಬಿಡುವಾಂತ ಕಾಣ್ತದೆ..!
ಇದೂ ಅಷ್ಟೆ... ಊಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು...!
ಚೆಂದದ ಹೂವು ಮಾರಾಯ್ರೆ...!
ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪಾತರಗಿತ್ತಿ...!
ರೋಗಿಗಳ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವ ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಿಂಟೇಜ್ ಕಾರಿನ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್!. ಹೌದು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಡಾಕ್ಟರ್ ರವಿಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾರುಗಳು ಮತ್ತು ೩೨ ಮೋಟಾರ್ ಬೈಕ್ಗಳು ಆರೋಗ್ಯ ಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ!. ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಓಡಾಡ್ತ, ನಲಿದಡ್ತಾ ಇವೆ...!
ವಿಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರಿಗೆ ಕಾರ್ ರೇಸ್ ನ ಹುಚ್ಚು. ಈ ಗೀಳು ಅವರನ್ನ ಮದರಾಸ್ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಮಹಾದೇವ್ ಎನ್ನುವವರ ಸನ್ ಬೀಂ ಕಾರನ್ನ ತಮಗೆ ನೀಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದರಂತೆ. ಜನರಲ್ ಇವರಿಗೆ 'ಆಗಲ್ಲ' ಅಂದರಂತೆ. ಅದಾದ ಬಳಿಕ ರವಿಪ್ರಕಾಶ್ ವಾಪಾಸ್ಸದರು. ಆದರೆ, ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಬಳಿಕ ಜನರಲ್ ಮಹದೇವ್ ಅವರಿಂದ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬಂತು. ಅದರಲ್ಲಿ, ಜನರಲ್ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು, ತಮ್ಮ ಕಾರನ್ನು ರವಿಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರಿಗೆ ಉಯಿಲು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆಂದು ಮತ್ತು ಕಾರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು!. ಹೀಗೆ ಆರಂಭವಾದ ಹವ್ಯಾಸ, ಇಂದು ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ೧೯೦೯ನೆ ಇಸವಿಯ ವೂಲ್ಸೆಯ್ ನಿಂದ ಮೊದಲಾಗಿ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರುಪಾಯಿ ಮೊತ್ತದ ಐಶಾರಾಮಿ ಕಾರುಗಳಿವೆ. ಉದಯಪುರದ ಮಹಾರಾಜರ ಜಾಗ್ವಾರ್ ಕಾರು, ಕಚ್ ಮಹಾರಾಜನ ಕಂದ್ಯುಲೆತ್, ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ದಿಯಮ್ಲರ್, ರಾಕರ್ ೮೮, ಫೋರ್ಡ್, ಮರ್ಸಿದಿಸ್ ಬೆನ್ಸ್, ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ...! ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕರ್ಶಿಸೋದು ಅಂದರೆ, ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರು ಅವರ ತಂದೆ ಮೋತಿಲಾಲ್ ಅವರನ್ನ ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ಕಾರು. ಅದೇ ರೀತಿ ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತರುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಾಹನವೆಂದರೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾರು.
ತಮ್ಮ ಈ ಹವ್ಯಾಸವನ್ನ ನಿರ್ವಹಿಸಲೆಂದೇ ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿ ನಗರದ ೧೪ ಎಕರೆ ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್ನಲ್ಲಿ ೭ ಶೆಡ್ಗಳನ್ನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈಗಲೂ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ತಮ್ಮ ಹುಡುಕಾಟ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರುಗಳ ಮತ್ತು ಬೈಕ್ಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ೧೫ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್ಗಳ ತಂಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದೆ!. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರುಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಒದಗಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಹೊರೆ ಎಂದು ಡಾ. ರವಿಪ್ರಕಾಶ್ ಯಾವತ್ತು ಭಾವಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಹೇಳೋದು ಇಷ್ಟು, ''ಇಂತಹ ಹವ್ಯಾಸಗಳೇ ಹೀಗೆ. ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚದ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಲೇಬಾರದು. ಈ ಕಾರುಗಳು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಹತ್ವ ಹೊಂದಿವೆ. ನಾಡಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನ ನಾಳಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪರಿಚಯ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾದ್ರೆ ಖರ್ಚು ಅನಿವಾರ್ಯ''. ಇವರ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪತ್ನಿ ಸಬೀನಾ, ಪುತ್ರಿಯರಾದ ರೂಪಾಲಿ ಮ
ತ್ತು ಶಿಫಾಲಿ ಅವರಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲವಿದೆ.
ಬಾಳೆಗೊನೆ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಸಿಕ್ಕೋದೇ ಕಷ್ಟ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಬಾಳೆಗೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಮ್ಬೆ (ಹೂವು) ಮಾತ್ರ ಉಂಟಂತೆ. ಬೊಂಡ (ಎಳನೀರು) ಎಲ್ಲ ಮರದ ಕೆಳಗೆ, ಒಬ್ಬನ ತೋಟದ ಅಡಿಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಉಂಟಂತೆ...! ಹೀಗೆ ಮಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ತುಂಬ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಉಂಟು. 
ಕು. ನಂತ್ರ ಥ್ರೆಡ್ ಸೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ, ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಒಂದು ಗರ್ನಾಲ್ (ದೊಡ್ಡ ಪಟಾಕಿ) ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಹೊರತಂದು ಥ್ರೆಡ್ ನ್ನು ಟೈಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಕೊನೆಗೆ ಗನ್ ನ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೊಯ್ಗೆ, ಮಣ್ಣು, ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲು, ಮುಳ್ಳು ಎಲ್ಲ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ತುಂಬಿಸ್ಬೇಕು. ಈಗ ಗನ್ ರೆಡಿ!. ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ ಮಾರಾಯ್ರೆ, ಮಂಗ ಇದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಗುರಿ ಇಡುದು ಗರ್ನಾಲ್ನ ಬತ್ತಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಡುದು ಅಷ್ಟೆ!. ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವು ಬರ್ತದೆ, ಮಂಗನಿಗೆ ಬೇನೆಯೂ ಆಗ್ತದೆ. ಒಂದು ಖುಷಿ ಅಂದ್ರೆ ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮಂಗ ಸಾಯುದಿಲ್ಲ. ಹೆದ್ರಿ ಕಿರ್ಚಿ ಓಡಿ ಹೋಗ್ತದೆ...! ಇದಿಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಖರ್ಚು ಅಮ್ಮಮ್ಮಾ ಅಂದ್ರೆ ೮೦ ರುಪಾಯಿ ಅಂತೆ!.ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಹುಡುಗನೋರ್ವನಿಗೆ, "ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗಗಳು ಯಾವ್ಯಾವುವು?" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು. (ತುಂಬ ಬೇಸಿಕ್ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಲ್ವೇನ್ರಿ?!). ಶಿಷ್ಯ, " ಸರ್... ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮುಗು, ನಾಲಗೆ..." ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ "ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಸಾರ್!" ಅಂದ. ಅವಕ್ಕಾದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, "ಮೊಬೈಲಾ.. ಅದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲೂ ಹೇಳೇ ಇಲ್ವಲ್ಲೋ" ಅಂದರು. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಶಿಷ್ಯ, "ಅದಿಲ್ದೆ ನಮ್ಮ ದಿನಚರಿನೆ ಸಾಗಲ್ಲಾ ಸಾರ್!" ಎಂದ. ಎಲಾ ಹುಡುಗ, ಸ್ಕೂಲ್ಗೆ ಬಾರೋ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ವ್ಯಾಮೊಹನಾ! ಅಂದುಕೊಂಡು ಗುರುಗಳು, " ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಪ್ಪಾ, ನಿನ್ನ ದಿನಚರಿನಾದ್ರೂ ಹೇಳು" ಅಂದರು. "ಅಯ್ಯೋ ಸೊ ಸಿಂಪಲ್ ಸಾರ್..!" ಎಂದ ಶಿಷ್ಯೋತ್ತಮ, "ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫.೩೦ಕ್ಕೆ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಲಾರಂ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಏಳ್ತೀನಿ..." ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದ ಗುರುವರ್ಯ, "ಓ, ವೆರಿಗುಡ್! ಎವೆರಿವನ್ ಶುಡ್ ಫಾಲ್ಲೋವ್ ಹಿಂ! ಹುಂ ಆಮೇಲೆ?" ಎಂದರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ. ಶಿಷ್ಯ, "ಸಾರ್, ಆಮೇಲೆ ನೇಚರ್ ಕಾಲ್ ಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ..... ಬೆಡ್ ಮೇಲೆ ಕೂರ್ತೀನಿ''. ಕುತೂಹಲಗೊಂಡ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ''ಇಷ್ಟ ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡ್ತಿ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ!" ಎಂದಾಗ ಈ ಶಿಷ್ಯೋತ್ತಮನ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗದಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ನಗು ಕೇಳಿ ಬಂತು. ಮುಂದುವರಿದ ಶಿಷ್ಯನೆ ಹೇಳಿದ, "ಇಲ್ಲ ಸಾರ್, ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ಗೆ ಗುಡ್ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ ಕಳಿಸ್ತೀನಿ! ಆಮೇಲೆ, ಆಮೇಲೆ, (ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ) ಮೊಬೈಲ್ನ ಸೈಲೆಂಟ್ ಮೋಡ್ಗೆ ಹಾಕಿ, ಮತ್ತೆ ಮಲಗಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ ಸಾರ್..!" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟ. ಕಂಗಾಲಾದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, "ಅಯ್ಯೋ ಮೂರ್ಖ, ನಾನೇನೋ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ರೆ... " ಎನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದ. " ಸಾರ್, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೀಗೆ ಮಾಡೋದು. ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಓದಿಯೇ ಮಲಗೋದು. ಎನಿಲ್ಲಾನ್ದ್ರು ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆ ಆಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತೆ" ಎಂದ ಫುಲ್ ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಸ್ ನಿಂದ! ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಳ ಎನಿಸಿದಾಗ ಗುರುಗಳು ಖುಷಿಯಾದರು.
"ಆಗ್ಲಪ್ಪಾ.. ರಾತ್ರಿ ದಿನದ ಪಾಠ ಓದಿಯೇ ಮಲಗೋದು ತಾನೆ...? ಅದ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಪರಿಕ್ಷೆನಲ್ಲು ನೀನೆ ಫಸ್ಟ್ ಬರೋದು..." ಎಂದರು. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಈ ಶಿಷ್ಯನ ಪಕ್ಕದ್ಮನೆ ಕ್ಲಾಸ್ಮೇಟ್ ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ. "ಹೌದು ಸಾರ್..! ಅವನು ದಿನಂಪ್ರತಿ ಓದಿಯೇ ಮಲಗೋದು. ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ಕಾಲೇಜ್ ಓದ್ತಿರೋ ಅವ್ರ ಅಕ್ಕ ಮನೆಗೆ ಬರೋದೇ ಲೇಟಾಗಿ. ಅವ್ರು ಅವ್ರ ಬಾಯ್ಫ್ರೆಂಡ್ ಜೊತೆ ಹರಟಿದ ನಂತರ ಇವ್ನಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಸಿಗೋದು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆ ಆಗಿರುತ್ತೆ! ಆಮೇಲೆ ಪಾಪ ಕದ್ದು ಮೆಸೇಜ್ ಓದಬೇಕು!!" ಎಂದಾಗ, ಗುರುವರ್ಯ ಸುಸ್ತು!. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯ, "ಸಾರ್, ಎಕ್ಸಾಂ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಚೀಟಿ ತರೋದಿಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ರೆ ನಾನೂ ಕ್ಲಾಸ್ ಗೆ ಏನು, ಸ್ಟೇಟ್ ಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಫಸ್ಟ್ ಬರ್ತೇನೆ!!" ಎಂದ. ಈ ಶಿಷ್ಯನ ದಿನಚರಿಯ ಸಹವಾಸವೇ ಬೇಡ ಅಂದುಕೊಂಡ ಗುರುಗಳು ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ದಿನದ ತರಗತಿ ಕೊನೆ ಮಾಡಿದ್ರು!.
ಅದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಘನ ರಸ್ತೆ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಅದ್ಹೇಗೋ ಕಾಲಿರಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು. ಯಾಣವನ್ನು ಮುಂಗಡ ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದೆ. ತುಂಬಿದ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಸೀಟಿನ ಬಳಿ ಬಂದೆ. ನೋಡಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಒಬ್ಬ ದಡೂತಿ ಆಸಾಮಿ ಕುಕ್ಕರಿಸಿದ್ದ. ಅವನನ್ನ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, "ಹಲೋ ಬ್ರದರ್, ಇದು ನನ್ನ ಸೀಟು. ದಯವಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಿ" ಎಂದೆ ಸೌಜನ್ಯ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ. ಅವನೂ ನಗುತ್ತಾ, "ಖಂಡಿತ ಬನ್ನಿ, ಯು ಆರ ಆಲ್ವೇಸ್ ವೆಲ್ಕಂ!" ಎಂದ ಕೈ ಕರಣ ಮಾಡುತ್ತಾ. ಅಬ್ಬ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚೆ ಇಲ್ದೆ ಸೀಟು ಸಿಕ್ತಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿಯಾದೆ. ಇನ್ನೇನು ಸೀಟ್ನಲ್ಲಿ ಕೂರಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಬಸ್ಸೇ ನಡುಗುವಂತೆ, "ಏನಯ್ಯಾ.. ಸ್ವಲ್ಪನಾದ್ರೂ ತಾಳ್ಮೆ ಇಲ್ವೆ? ನಿನ್ನ ಸೀಟು ನಿನಗೆ ಆಯ್ತು. ನಾನೇನು ಹೊತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋದಿಲ್ಲ!." ಅವನ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಡದ ಹಾಗಿತ್ತು!. ನನ್ನ ಗಂಟಲ ಪಸೆ ಆರಿ ಹೋದರೂ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ, "ಏನ್ರಿ, ನಾನು ರಿಸರ್ವ್ ಮಾಡಿದ ಸೀಟು ಇದು. ಹದಿನೈದು ರುಪಾಯಿ ಹೆಚ್ಚು ನೀಡಿದೇನೆ. ಅದೂ ಅಲ್ದೆ ನೀವೇ ತಾನೆ ಅಂದವರು, ಆಲ್ವೇಸ್ ವೆಲ್ಕಂ ಅಂತ'' ಎನ್ನುತ್ತಾ ದಬಾಯಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾತ, "ಇರಬಹುದು, ನಿನ್ ಮಾತಿಗೆ ಆಲ್ವೇಸ್ ವೆಲ್ಕಂ ಬೇರೆ ಕೇಡು! ನೀನೇನು ನನ್ನ ಲವರ್ ಬ್ರದರಾ?!" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎಡಗಿವಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನ ಹೆಡ್ ಫೋನ್ ತೆಗೆದ!. ಆಗ್ಲೇ ಸ್ವಾಮಿ ನಂಗೆ ತಿಳಿದದ್ದು, ಆತ ಆಲ್ವೇಸ್ ವೆಲ್ಕಂ ನ ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದ್ದು ನನಗಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಬ್ರದರ್ಗೆ ಅಂತ!.
ಇದೆ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಸೇರಿದ್ದಾಯ್ತು. ನಾನು ಬಂದ ವಿಚಾರ ತಿಳಿದು ಹಳೆಯ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದ. ಆತನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ infrared ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದ ಮೂಲಕ ಮಾಹಿತಿ ರವಾನೆ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಎರಡು ಮೊಬೈಲೂ ಅತಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು. ಇದನ್ನ ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗ ಬಳಿ ಬಂದ. ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೂ ಮೊಬೈಲ್ಲನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ಹೇಳಿದ, "ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಾ, ಮೊಬೈಲ್ಗೂ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಬೇಕಾಗುತ್ತಲ್ಲಾ, ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಡೀಪ್ ಆಗಿ ಲವ್ ಮಾಡ್ತಿವೆ..!!!" ಎಂದಾಗ ನಾವು ಮೊಬೈಲ್ ಬೇರ್ಪಡಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಳುವುದೋ ನಗುವುದೋ ತಿಳಿಯದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತೆವು!.
ಇದು ನನ್ನ ಊರಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಫೋಟೋ. ಅಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಲರವಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬನಿ ಒಂಥರಾ ಟೀನೇಜ್ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆಂತ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ!. ಅವರಿಬ್ರು ಹೇಳೋದು, "ವಿ ಆರ ಜಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್" ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ನಾವು ನಮ್ಬ್ಬೆಕಲ್ಲ! ಒಬ್ಬನ್ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಇರ್ಲಿಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ...! ಒಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕರಗಿ ಹೋಗಿಯೇ ಹೋಗ್ತಾನೆ...!
ಓಯ್ ಮಾರಾಯ್ರೆ..! ಇದು ಇಬ್ಬನಿ ಮತ್ತು ಬಾಲರವಿ ಮದುವೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಪೆಂಡಾಲ್ ಅಲ್ಲ. ಮನೆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜೇಡ ಬಲೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದು! 
ಈ ಸುಂದರಿ ನನ್ನ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವವರೆಗೆ ಹಾರೋದೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂತಿದ್ಲು...!
ಇದು ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರ ಚೋಮನ ದುಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಬಂಟಮಲೆ ಕಾಡು. ಒಂದು ಟೈಮಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಹೊರಗಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹೀಗೆ ಕಾಣ್ತದೆ. ಒಳಗಿಂದ ಎಲ್ಲ ಬೋಳು. ಜನ ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ...
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತೋಡು. ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಇಲ್ಲೇ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ 'ಈಜಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ' ಬರ್ತಿದ್ದದ್ದು. ನಮ್ಮಂಥ ಬಾಲ್ಯ ಈಗಿನ ಹಳ್ಳಿ ಹುಡುಗರಿಗೂ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ...! 
ನಮಸ್ಕಾರ...!
ಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಲ್ದೆ ಹೋದ್ರು, ಪುರುಸೊತ್ತು ಆದಾಗಂತು ಅನ್ನೋದು ಖಂಡಿತ...! ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರ. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೇ ಅಂತ ಇರ್ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ನಂಗೆ ಜೀರ್ಣ ಆಗೋದಿಲ್ಲ! ಆದ್ರೂ ತಾವು ಈ ಪ್ಲೇಸ್ ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ತೀರಿ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ. ಹಾಂ... ಅದೇ ರೀತಿ ಟೈಮ್ ಟೈಮ್ಗೆ ಕಮೆಂಟೂ, ಸಜೆಷನ್ನು ನೀಡ್ತಾ ಇರ್ತೀರಿ ತಾನೆ...? 
